www.giti.pl

biżuteria srebrna
Reklama arrow Prawo i reklama arrow Reklama sprzeczna z prawem
Reklama sprzeczna z prawem PDF Drukuj
Spis treści
Reklama sprzeczna z prawem
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5
Strona 6

 

Reklama gier losowych

 

Ustawodawca zakazał reklamowania na terytorium kraju gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. W art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach losowych i zakładach wzajemnych, i ustawy  ją zmieniającej z dnia 26 maja 2000r., ustawodawca poza zakazem reklamy podał jej definicję. 

Reklamą jest zachęcanie do udziału w grach i zakładach, przekonywanie o ich zaletach, informowanie o miejscach, w których są urządzane i możliwościach uczestnictwa. Zakaz ten nie obejmuje reklamy i informacji w ośrodkach gier i punktach przyjmowania zakładów. Ustawa zabrania reklamy w każdym miejscu i formie na obszarze państwa polskiego gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach.

 

Definicja jest bardzo szeroka i powoduje, że każda wypowiedź w mass mediach może być uznana za reklamę. Oznacza to zakaz wszelkiej reklamy komercyjnej dotyczącej gier losowych itd. Ustawa przewiduje, że minister właściwy do spraw finansów publicznych po stwierdzeniu, że podmiot, któremu udzielono zezwolenia narusza ustawę oraz warunki zezwolenia i uchybia przepisom regulaminów, może wydać w formie decyzji polecenie usunięcia nieprawidłowości.

 

Reklama kosmetyków

 

Przepisy dotyczące reklamy kosmetyków zawiera rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928r. o dozorze nad artykułami żywności i przedmiotami użytku oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 18 stycznia 1939r. o dozorze nad wyrobem i obiegiem środków kosmetycznych.

        

Środek kosmetyczny jest fałszywie oznaczony jeżeli:
  • jest wprowadzony w obieg w sposób mogący kupującego wprowadzić w błąd co do miejsca, czasu i sposobu produkcji, składu, własności, jakości lub wartości użytkowej,
  • jest wprowadzany w obieg pod nazwą właściwą dla innego produktu,
  • zawarte na opakowaniach określenia albo napisy co do składników, własności, jakości w jakimkolwiek kierunku są fałszywe lub mogą wprowadzać w błąd.
 

Reklama żywności

  

Uregulowanie reklamy żywności w prawie polskim znajduje się przede wszystkim w ustawie z dnia 25 listopada 1970r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz wydanym na tej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 15 lipca 1994r. w sprawie znakowania środków spożywczych, używek i substancji dodatkowych dozwolonych, przeznaczonych do obrotu.

 

Żywność jest źródłem niezbędnej energii i składników odżywczych potrzebnych w życiu człowieka. Ustawa o żywności posługuje się pojęciami „środka spożywczego”  i „używki”. Środkami spożywczymi są substancje zawierające składniki potrzebne do odżywiania organizmu ludzkiego i przeznaczone w stanie naturalnym, lub po przerobieniu, do spożywania przez ludzi.

        

Reklama żywności jest rozpatrywana i oceniana w świetle norm prawa żywnościowego i prawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Reklamą żywności jest każda wypowiedź promująca towary i usługi z pomocą różnorodnych nośników przekazu. Oznakowanie dodatkowe na produkcie, które nie ma charakteru informacyjnego, jest reklamą.

        

Ustawa o żywności w art.15 ust.1 ustala obowiązek umieszczania                      na jednostkowych opakowaniach środków spożywczych i używek, istotnych dla ochrony zdrowia ludzkiego, informacji o składzie, o zawartości substancji dodatkowych dozwolonych, informowania o terminie przydatności do spożycia lub o dacie minimalnej trwałości środka spożywczego. Forma i treść reklamy środków spożywczych i używek nie może zawierać danych wprowadzających w błąd co do właściwości odżywczych reklamowanych artykułów.

        

W przepisach karnych ustawy (art.32 pkt 1 i 2) czyny polegające na naruszaniu powyższych obowiązków zagrożone są karą grzywny. Szczególny charakter żywności jako towaru sprawia, że regulacje prawne dotyczące poszczególnych grup produktów są bardzo drobiazgowe, by nie wprowadzać konsumenta w błąd. Na podstawie rozporządzenia o znakowaniu istnieje zakaz reklamowania artykułu żywnościowego w sposób, z którego by wynikało, że łagodzi on lub leczy choroby, a więc że jest medykamentem. Nie dotyczy to dietetycznych środków spożywczych oraz wód mineralnych leczniczych.

 



 
następny artykuł »
      Start           O mnie        Kontakt