|
Reklama w prawie znaków towarowych |
|
|
|
Strona 3 z 3 Reklama nawiązująca do cudzych oznaczeń i znaków towarowych Oznaczenia i znaki towarowe powinny chronić przedsiębiorców i konsumentów w zakresie ich zaufania co do prawdziwości używanych w obrocie oznaczeń. Poza funkcją oznaczenia, czyli wyróżnienia i indywidualizacji towarów i usług, wyróżnia się funkcje jakościową i reklamową. Funkcja jakościowa to zespół cech towarów i usług lub świadczeń związanych z nimi, a funkcja reklamowa to zachęcanie do nabywania produktów. Niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Podobne zastrzeżenia odnoszą się do znaku powszechnie znanego. W obrocie towarowym istnieje niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów. Konsument kupuje towar opatrzony określonym znakiem indywidualizującym produkt w przekonaniu, że towar odpowiada określonym parametrom firmowanym przez ten znak. Tymczasem bywa, że tak nie jest i klient jest wprowadzony w błąd. Podobny skutek przynosi reklama naruszająca cudze oznaczenia handlowe, czyli znaki towarowe i oznaczenia przedsiębiorstw, używając ich w sposób nieuzasadniony, wykorzystując ich dobrą opinię powszechnie kojarzoną z nazwą handlową produktu, nazwiskiem osoby lub symbolem firmy. Funkcja indywidualizująca firmę, jak i znak towarowy, wiąże się ściśle z funkcją reklamową i ma wielkie znaczenie w walce konkurencyjnej. Firma i znak towarowy, choć zaliczane są do dóbr niematerialnych, stanowią aktywa przedsiębiorstwa, przekładające się na wartość ekonomiczną. Posługiwanie się w reklamie cudzą firmą i cudzym znakiem towarowym przynosi ich właścicielom straty poprzez wprowadzanie w błąd klientów. Niedopuszczalne jest posługiwanie się nie tylko takim samym oznaczeniem, ale także oznaczeniem niedostatecznie odróżniającym się od innych, czyli na tyle podobnym, że zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd, może być uznana za niedozwoloną. W praktyce reklamowej zachwalanie własnych towarów lub usług odbywa się też poprzez przedstawianie swoich produktów jako odpowiedników cieszących się wielką renomą produktów, co jest bezprawnym wykorzystywaniem cudzej renomy i może być ścigane na podstawie art. 3 ust.1 u.z.n.k. Reklamie niedozwolonej, naruszającej wyłączne prawo do firmy lub znaku towarowego, można się przeciwstawić też na podstawie kodeksu cywilnego za czyny niedozwolone. Znak reklamowy pełni dobrze i skutecznie swą funkcję reklamową dopiero po osiągnięciu przez przedsiębiorstwo renomy, dobrej sławy. Staje się on wtedy symbolem wysokiej jakości, co wpływa na cenę zbywanych produktów. Po odpowiednim zareklamowaniu w środkach masowego przekazu znak towarowy stanowi wartość majątkową przedsiębiorstwa. Funkcja reklamowa znaku jest bardzo ważna, ponieważ przyciąga klientów do przedsiębiorstwa. W praktyce reklamowej istotny jest problem podobieństwa znaków, ponieważ ich podobieństwo decyduje o tym, czy średnio rozważny kupujący może być wprowadzony w błąd co do pochodzenia towaru, tzn. czy powstanie u niego mylne wyobrażenie o tym, że ma do czynienia z odmianą znaku oryginalnego nałożonego przez uprawniony podmiot. Tą kwestią zajął się Sąd Najwyższy. Orzekł, że w wypadku oznaczenia przedsiębiorstwa w ten sposób, że może wprowadzić w błąd odbiorców co do tożsamości z innym przedsiębiorstwem, każde działanie naruszające zasady konkurencji uczciwej wyczerpuje przesłanki w art. 2 (ustawy z dnia 02.08.1926r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji). W uzasadnieniu SN stwierdził, że to niebezpieczeństwo pomieszania ze względu na pokrywający się zakres działalności, jest tym większe w okresie żywiołowego rozwoju stosunków wolnorynkowych w Polsce. Ważnym problemem są również kwestie powstające z posługiwania się w internecie adresami internetowymi, identyfikującymi komputer podłączony do sieci internetu. Internet wykorzystywany jest m.in. do celów marketingowych i reklamowych. Adres staje się elementem walki konkurencyjnej, indywidualizuje i identyfikuje użytkownika oraz komputer, jakim się on posługuje. Adres taki zaczyna spełniać funkcję chronionego oznaczenia. Obowiązujących rozwiązań prawnych dotyczących znaków towarowych lub nazwy przedsiębiorstwa nie można wprost zastosować do adresów internetowych, ponieważ nie odpowiadają one ściśle żadnej kategorii chronionych oznaczeń. Powstaje konflikt wymagający nowych uregulowań prawnych w systemie ochrony znaków towarowych i innych oznaczeń towarów i usług.
|