Rozwój handlu elektronicznego i komercjalizacja Internetu sprawia,                   że tradycyjne konstrukcje i uregulowania prawne coraz mniej pasują do cyberprzestrzeni. Na stronach www dochodzi w różny sposób do zawarcia umów kupna i sprzedaży towarów i usług. Prezentowanie w Internecie towarów i usług jest zaproszeniem do składania ofert, przyjmowania, zaproszeniem do rokowań. W Internecie prezentowane są ogłoszenia i reklamy. Zgodnie z art. 71 kodeksu cywilnego, ogłoszenia, reklamy cenniki, skierowane do ogółu lub do poszczególnych osób, poczytuje się w razie wątpliwości nie za ofertę, lecz za zaproszenie do rozpoczęcia rokowań. Moment złożenia oświadczenia woli, czyli przyjęcie oferty jest wyrażony poprzez naciśnięcie klawisza na klawiaturze komputera. Oświadczenie woli można złożyć przez wysłanie pliku tekstowego pocztą elektroniczną. Art. 60 k.c. stanowi, że wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, która ujawnia jej wolę w sposób dostateczny.

W art. 61 k.c. stwierdza się, że oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się   z jego treścią. Można uważać, że przy składaniu oświadczenia pocztą elektroniczną o jego złożeniu można mówić tylko wtedy, gdy dojdzie do zapisania danych u adresata. Coraz większe obroty handlowe w Internecie powodują różnorodne problemy wymagające rozwiązania. Poważne kwestie pojawiają się z punktu widzenia obrotu cywilnoprawnego, prawa podatkowego, prasowego, nieuczciwej konkurencji, reklamy itd. Globalność Internetu, działanie ponad granicami państw, powoduje, że pojawiają się problemy oznaczania właściwego prawa, przy ocenie określonego czynu i jak powiązać go z konkretnym krajem. Pojawia się wtedy mnogość porządków prawnych. Zamieszczona w Internecie reklama jest bardzo trudna do zlokalizowania. Bardzo trudno ustalić serwer, z którego reklama jest wywoływana. Reklama raz puszczona do sieci zaczyna żyć w cyberprzestrzeni i jest oderwana od jakiegokolwiek terytorium, jest eksterytorialna. Niedozwolona reklama jako czyn nieuczciwej konkurencji jest deliktem prawa cywilnego. Istotne jest więc ustalenie miejsca popełnienia czynu zabronionego. Wskazanie tego miejsca jest jednak trudne. Do kolizji interesów w skutek nieuczciwej konkurencji dochodzi wszędzie tam, gdzie reklama dociera i gdzie są potencjalni odbiorcy reklamowanych towarów i usług. Ponadgraniczna reklama w Internecie docierająca do danego kraju wkracza w obszar przepisów tego kraju poświęconych zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i powinna być kształtowana z uwzględnieniem najbardziej surowego ustawodawstwa krajowego. Wszelka reklama w Internecie niezależnie od miejsca, w którym do sieci została wprowadzona powinna w istocie uwzględniać prawodawstwo wszystkich krajów, także prawo polskie, o ile tylko może być ona przeczytana i może oddziaływać na stosunki gospodarcze na polskim rynku.